Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan Ve Hüseyin İnan

O SAHNEYİ ÇOK İYİ SOMUTLADIM

 BİR MİTİNGE GİDER GİBİ GİDİCEM İDAMA

ASILMA GÜNÜ GELİP ÇATINCA

O SEVDİĞİM GİYİSİLERİMİ GİYİCEM POSTALLARIMI, PARKAMI

BEYAZ ÖLÜM GÖMLEĞİ GİYDİRMEK İSTİCEKLER,

GİYMİYCEM,

TRAŞ FALAN DA OLMUYCAM

ÖNCE GİDİP ORDA OTURCAK, BİR SİGARA YAKICAM

SONRA DEMLİK GÜZEL BİR ÇAY İÇİCEM

HA BAK RODRİGONUN O ÜNLÜ GİTAR KONÇERTOSUNU DİNLEMEK İSTERİM ORDA

SANIRIM ASILICAK BİR İNSANIN SON İSTEĞİNİ GERİ ÇEVİRMEZLER

SONRA URGANI KENDIM GEÇİRİCEM BOYNUMA

VE DÖNÜP, ORDA ASILMAMI SEYREDENLERE BURDA ÖLEN YALNIZCA BEDENİMDİR DİYİCEM

AMA DÜŞÜNCEMİ ÖLDÜREMİCEKSİNİZ DÜŞÜNCEM YAŞIYCAKâ?¦

DENİZ'in Ölmeden önce ailesine yazdığı mektup
Baba, bu mektup elinize geçtiğinde ben aranızda olmayacağım. Ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum.Fakat bu durumu metanetle karşılamanızı istiyorum, insanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler, önemli olan çok fazla yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir. Bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum. Ve kaldı ki benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında tereddüt etmemişlerdir. Benim de düşmeyeceğimden şüphen olmasın, oğlun, ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış değildir, o bu yola bilerek girdi ve sonunun bu olduğunu biliyordu. Seninle düşüncelerimiz ayrı ama beni anlayacağını tahmin ediyorum. Sadece senin değil Türkiye’de yaşayan Türk halklarının da anlayacağına inanıyorum. Cenazem için gerekli talimatları avukatlarıma verdim. Ayrıca savcıya da bildireceğim. Ankara’da 1969′da ölen arkadaşım Taylan Özgür’ün yanına gömülmek istiyorum. Onun için cenazemi İstanbul’a götürmeye kalkma, annemi teselli etmek sana düşüyor, kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum. Kendisine özellikle tembih et. Onun bilim adamı olmasını istiyorum, bilimle uğraşsın ve unutmasın ki bilimle uğraşmak da bir yerde insanlığa hizmettir, son anda yaptıklarımdan hiç pişmanlık duymadığımı belirtir, seni, annemi, ağabeyimi ve kardeşimi devrimciliğin olanca ateşi ile kucaklarım. Oğlun Deniz Gezmiş.(Kaynak: Gülünün Solduğu Akşam, Erdal Öz)

   Tutsam Şu Karanlığı tutsamda yırtsam

   Deniz gezmiş
   Baba;

Mektup elinize geçmiş oldugu zaman aranızdan ayrılmış bulunuyorum.Ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceginizi biliyorum. Fakat bu dururmu metanetle karşılamanı istiyorum, insanlar dogar,büyür,yaşar ölürler,önemli olan çok yaşamak degil,yaşadıgı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir.Bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum.Ve kaldı ki benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında tereddüt etmemişlerdir.benim de düşmeyecegimden şüphen olmasın,oglun, ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış degildir, o bu yola bilerek girdi ve sonunda da bu oldugunu biliyordu.Seninle düşüncelerimiz ayrı ama beni anlayacagını tahmin ediyorum.Sadece senin degil, Türkiye'de yaşayan kürt ve türk halklarınında anlayacagına inanıyorum.Cenazem için avukatlarıma gerekli talimatı verdim.Ayrıca savcoya da bildirecegim.Ankara'da 1969' ölen arkadaşım Taylan Özgür'ün yanına gömülmek istiyorum.onun için cenazemi Istanbul'a götürmeye kalkışma, annemi teselli etmek sana düşüyor,kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum.Kendisine özellikle tembih et.onun bilim adamı olmasını istiyorum,bilimle ugraşsın ve unutmasın ki bilimle ugraşmak da bir yerde insanlıga hizmettir,son anda yaptıklarımdan en ufak bir pişmanlıkduymadıgımı belirtir seni, annemi,abimi,kardeşimi devrimciligimin olanca ateşi ile kucaklarım. 
                                                               Oglun Deniz Gezmiş